"Szczurzyca" Guentera Grassa PIW ,W-wa 93 (tłumaczenie nie moje ;), to juz jedno z ostatnich wykopalisk, resztę strawił ogień.
str 37. "Na jakiejkolwiek zejdą manowce, będzie ich wyróżniał prosty chód (osobliwe drogi i bezdroza, ale oni przemierzali je krok za krokiem. A ich procesje, pochody, defilady, ich tańce i bieganie na wyścigi! Patrezcie pouczałyśmy nasze potomstwo: to jets człowiek). To go wyróżnia. To go czyni pięknym. Głodny w wielogodzinnej kolejce, ba, nawet przygarbiony, pognebiony przez podobnych sobie albo pod wyimaginowanym ciężarem, który nazywa sumieniem, obarczony przekleństwem swego mściwego boga, pod ciężarem krzyża (...) człowiek to wszytko wytrzymuje. Wyprostowany idzie po upadkach dalej (...)."
str 79 "Pod koniec człowieczej historii rodzaj ludzki przyswoił sobie język, który uspokaająco łagodził, oględnie niczego nie nazywał po imieniu i brzmiał rozsądnie nawet jeszcze wtedy, kiedy głupotę podawał za mądrosć. Zadziwiajace jak wielkim szychom, ich politykom, udawało się naginać słowa i czynić uległymi sobie. Mówili: Ze strachem wzrasta nasze bezpieczeństwo. Albo: Postęp ma swoją cenę. Albo: Rozwoju techniki nie da sie powstrzymać. Albo: Przecież nie chcemy wracać do epoki kamiennej. In ten oszukańczy język akceptowano.
str 114 "Wyrzynali się i wycinali w pień, morzyli głodem, masakrowali. Wszytko to najpierw kiełkowąło w ich głowach. A ponieważ człowiek wymyslił swój koniec i potem zrealizowął go zgodnie z planem, nie ma już człowieczego rodzaju. Może ludzie chcieli sobie jedynie udowodnić, że są zdolni do wszytkiego nie tylko w myślach. (...) Być może jednak ludzie dopuścili do tego, że znikła w nich owa zdolność, która nam, szczurom, właściwa jest od niepamiętnych czasów: wola życia."
str 439 " Coraz bardziej i bardizje boja sie dizeci.
Farbują włosy na jaskrawe kolory
maluja na pleśniowozieloną
albo kredowobiało szminką,
żeby odstraszyc strach.
od nas odeszłe, krzyczą niemo.
(...)
uciekają wcześnie"
