Zaraz ruszamy do nastepnego miasta...
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ego. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ego. Pokaż wszystkie posty
czwartek, 21 marca 2013
sobota, 16 marca 2013
GINGEROWE JAJA
Zdjecia z targów będą póżniej, po targach... Czekam cierpliwie. Ale czasu nie marnuję. Moje ostatnie projektowe dokonania poniżej. Druga fotografia z kolei, te z zapieczonym cukrem; przecudowna struktura - środkowe u góry to mój faworyt - nazwałam jej JAJO ŚWIATA. Ale tylko ostatnie zostały uznane za mżliwe do realizacji seryjnej. Ehhh! życie. Radość projektowania, smutek finalnych decyzji produkcyjnych. Lubię to, co robię. Czego wszytkim życzę!
piątek, 15 marca 2013
czwartek, 14 marca 2013
ART - JUŻ JUTRO start Salonu Ilustratorów 2013
Zatem ilustracje już są. Wystawa została powieszona: Poznań Targi Ksiazki dla Dzieci i Młodzieży.
Zdjęcia niedługo.
Zapraszam.
Żeby nie być gołosłowną, że 'czasami używam koloru' http://iwoxpik.blogspot.co.uk/ załączam kilka moich olei.
Zdjęcia niedługo.
Zapraszam.
Żeby nie być gołosłowną, że 'czasami używam koloru' http://iwoxpik.blogspot.co.uk/ załączam kilka moich olei.
środa, 13 marca 2013
ART: SALON ILUSTRATORÓW 2013 - Poznań 15-17.03
http://www.targiksiazki.pl/pl/program_ramowy_2013/salon_ilustratorow_2013/
Zatem jestem na Salonie Ilustratorów 2013. Radość moja jest ogromna, a to za przyczyną przypadku-nieprzypadku, że na jednej z Wystaw Ilustracji Ksiażkowej moje dzieła zostały zauważone przez panią Olchę Sikorską i tak oto jestem.
DZIĘKUJĘ SERDECZNIE WSZYTKIM OSOBOM, KTÓE PRZYCZYNIŁY SIĘ SWOIMI DZIAŁANIAMI DO TEGO, ŻE ZGRAŁ SIĘ CZAS, PRZESTRZEŃ NASTĄPIŁA KONTAMINACJA LUDZI I OTWORZYŁO SIĘ OKNO...
W Salonie Ilustratorów 2013 weźmie udział 34 artystów. Zadaniem Salonu jest prezentacja i promocja polskich twórców ilustracji i grafiki, zwłaszcza młodego pokolenia oraz umożliwienie im bezpośredniego kontaktu ze środowiskiem wydawców.
1. Joanna Andrejas-Kurek 2. Jan Bajtlik 3. Katarzyna Breczko 4. Jerzy Głuszek 5. Monika Grubizna 6. Jakub Haremza 7. Joanna Hrk 8. Marianna Jagoda 9. Patrycja Juszczak 10. Agnieszka Kamińska 11. Zbigniew Kołaczek 12. Izabela Kopidłowska 13. Karolina Kornek 14. Anna Krztoń 15. Dagna Krzystanek 16. Agata Krzyżanowska 17. Katarzyna Lamik 18. Anna Ładecka 19. Alicja Nikodem
20. Ewa O’Neill 21. Maria Pawłowska 22. Paulina Paździera 23. Halina Pieścik 24. Emilia Prosół 25. Urszula Przyłucka 26. Zofia Rogula 27. Magdalena Rolka 28. Natalia Stachura 29. Katarzyna Stanny 30. Michał Suska 31. Wojciech Tomaszewski –Kołyszko 32. Magda Waszak 33. Iga Wiczyńska 34. Jagna Wróblewska
Zatem jestem na Salonie Ilustratorów 2013. Radość moja jest ogromna, a to za przyczyną przypadku-nieprzypadku, że na jednej z Wystaw Ilustracji Ksiażkowej moje dzieła zostały zauważone przez panią Olchę Sikorską i tak oto jestem.
DZIĘKUJĘ SERDECZNIE WSZYTKIM OSOBOM, KTÓE PRZYCZYNIŁY SIĘ SWOIMI DZIAŁANIAMI DO TEGO, ŻE ZGRAŁ SIĘ CZAS, PRZESTRZEŃ NASTĄPIŁA KONTAMINACJA LUDZI I OTWORZYŁO SIĘ OKNO...
W Salonie Ilustratorów 2013 weźmie udział 34 artystów. Zadaniem Salonu jest prezentacja i promocja polskich twórców ilustracji i grafiki, zwłaszcza młodego pokolenia oraz umożliwienie im bezpośredniego kontaktu ze środowiskiem wydawców.
1. Joanna Andrejas-Kurek 2. Jan Bajtlik 3. Katarzyna Breczko 4. Jerzy Głuszek 5. Monika Grubizna 6. Jakub Haremza 7. Joanna Hrk 8. Marianna Jagoda 9. Patrycja Juszczak 10. Agnieszka Kamińska 11. Zbigniew Kołaczek 12. Izabela Kopidłowska 13. Karolina Kornek 14. Anna Krztoń 15. Dagna Krzystanek 16. Agata Krzyżanowska 17. Katarzyna Lamik 18. Anna Ładecka 19. Alicja Nikodem
20. Ewa O’Neill 21. Maria Pawłowska 22. Paulina Paździera 23. Halina Pieścik 24. Emilia Prosół 25. Urszula Przyłucka 26. Zofia Rogula 27. Magdalena Rolka 28. Natalia Stachura 29. Katarzyna Stanny 30. Michał Suska 31. Wojciech Tomaszewski –Kołyszko 32. Magda Waszak 33. Iga Wiczyńska 34. Jagna Wróblewska
sobota, 9 lutego 2013
ART Gingerowy Londyn w realizacji
za kompozycje na wystawach nie odpowiadam, ale kilka wystaw było bardzo ładnie zorganizowanych.
czwartek, 7 lutego 2013
ART gingerowy Londyn
środa, 6 lutego 2013
Parasol - niekiedy tekst wyprzedza obraz
Szi wyciągnęła długiego, cienkiego papieroska, od którego już miała odciski na wargach, tak, na wargach. Zapaliła, zaciągnęła się płytko i powiedziała:
– Tak, zakochałam się w parasolu
– Przepraszam, że co???
– Tak po prostu, przecież nie chciałam. Wiesz, jest taki egzotyczny z tym swoim wysmukłym stelażem i nienagannie skrojonymi ciemnymi fałdami czaszy.
– A co na to mąż? Dzieci???
– Jakie dzieci! Żadnych dzieci nigdy nie było. To znaczy dziecka nie było. Miało być. Spóźniło się. Czasami czas się spóźnia i dziecko nie przychodzi. Ahh… to co siedzi w szufladzie zamknięte, to nie dziecko. To Syn, ale go nie ma, bo był za wcześnie. Duży był, dlatego trochę wystaje z tej szuflady. Ale go nie ma. Nigdy go nie było. Zajść w ciążę jest trudno, ale jeszcze trudniej jest o tej ciąży zapomnieć. Absolutnie, to wykluczone; dzieci nie ma. A ta Skakanka, którą odbieram z przedszkola, to jest tylko pożyczona poprawność polityczna na chwilę od ex-bratowej.
– No dobrze, ale on, o przepraszam, Syn; przecież czasami na pewno wychodzi z głowy i szpera w piekarniku.
Szi zamyśliła się na moment:
– Taaak. Jak zawsze utylizacja następuje przez całopalenie.
– Ale mąż nic nie powiedział? Nie chciał satysfakcji?
– Nie wiedział, wiesz, trudno powiedzieć komuś nawet tak bliskiemu, że się zakochało w parasolu. Gdyby to była jakaś wygodna sofka, albo chociażby lampka 40W. Ale parasol?!
– Ale teraz już wie, dlatego palisz te cienkie papieroski.
– Wie, ale on jest najważniejszy i pierwszy zawsze. Mąż jest na zawsze, do niego zawsze wraca się, jak do grobu, z którego się wyszło.
Najważniejsze, by wygłaszać poglądy ogólnie akceptowane. Szi dokończyła swoją cafe latte za 2,5 pika i wyszła. Szła w strugach deszczu i myślała o parasolu. Właśnie, bardzo jej go brakowało; osłoniłby ją od tej wszechobecnej wody.
Pamięta ich pierwsze spotkanie; też padało. Na wyspach prawie zawsze pada. Raptem osłoniło ją coś od deszczu. To był on. Potem pili cafe latte w „Starymbrodzie”. Wyjaśniał jej: może jesteśmy trochę inni, ale u nas zawsze jest tak; albo strona wierzchnia, albo podszewka, niczego nie ma pośrodku. Żadnych niedomówień. Przekonywał ją, że mają też porę suchą. Fakt bardzo krótką. Wtedy dokonują generalnych napraw stelaży i suszą po dwa kalosze, bo kalosze przychodzą na świat parami. Nigdy jeden, albo trzy zawsze para, jednojajowa. Potem, jak się wyhasają przez trzy sezony, zawijają się w kokon, by w następnej porze deszczowej, gdy woda już dobrze nasączy kokon, przepoczwarzyć się i obudzić jako parasol.
Pamięta jego zdziwienie, gdy mu powiedziała, że u niej w ogóle nie pada i po prostu woda jest w rzekach, i nawadnia całą ziemię, i to wystarcza. Nie musi wcale padać. Jest to lepiej zorganizowane. Długo śmiał się z tego: jak to lepiej zorganizowane, że tak od spodu, a nie normalnie woda z góry, która równomiernie nawadnia wszystko.
A deszcz padał równomiernie, zalewając cały papier.
– Tak, zakochałam się w parasolu
– Przepraszam, że co???
– Tak po prostu, przecież nie chciałam. Wiesz, jest taki egzotyczny z tym swoim wysmukłym stelażem i nienagannie skrojonymi ciemnymi fałdami czaszy.
– A co na to mąż? Dzieci???
– Jakie dzieci! Żadnych dzieci nigdy nie było. To znaczy dziecka nie było. Miało być. Spóźniło się. Czasami czas się spóźnia i dziecko nie przychodzi. Ahh… to co siedzi w szufladzie zamknięte, to nie dziecko. To Syn, ale go nie ma, bo był za wcześnie. Duży był, dlatego trochę wystaje z tej szuflady. Ale go nie ma. Nigdy go nie było. Zajść w ciążę jest trudno, ale jeszcze trudniej jest o tej ciąży zapomnieć. Absolutnie, to wykluczone; dzieci nie ma. A ta Skakanka, którą odbieram z przedszkola, to jest tylko pożyczona poprawność polityczna na chwilę od ex-bratowej.
– No dobrze, ale on, o przepraszam, Syn; przecież czasami na pewno wychodzi z głowy i szpera w piekarniku.
Szi zamyśliła się na moment:
– Taaak. Jak zawsze utylizacja następuje przez całopalenie.
– Ale mąż nic nie powiedział? Nie chciał satysfakcji?
– Nie wiedział, wiesz, trudno powiedzieć komuś nawet tak bliskiemu, że się zakochało w parasolu. Gdyby to była jakaś wygodna sofka, albo chociażby lampka 40W. Ale parasol?!
– Ale teraz już wie, dlatego palisz te cienkie papieroski.
– Wie, ale on jest najważniejszy i pierwszy zawsze. Mąż jest na zawsze, do niego zawsze wraca się, jak do grobu, z którego się wyszło.
Najważniejsze, by wygłaszać poglądy ogólnie akceptowane. Szi dokończyła swoją cafe latte za 2,5 pika i wyszła. Szła w strugach deszczu i myślała o parasolu. Właśnie, bardzo jej go brakowało; osłoniłby ją od tej wszechobecnej wody.
Pamięta ich pierwsze spotkanie; też padało. Na wyspach prawie zawsze pada. Raptem osłoniło ją coś od deszczu. To był on. Potem pili cafe latte w „Starymbrodzie”. Wyjaśniał jej: może jesteśmy trochę inni, ale u nas zawsze jest tak; albo strona wierzchnia, albo podszewka, niczego nie ma pośrodku. Żadnych niedomówień. Przekonywał ją, że mają też porę suchą. Fakt bardzo krótką. Wtedy dokonują generalnych napraw stelaży i suszą po dwa kalosze, bo kalosze przychodzą na świat parami. Nigdy jeden, albo trzy zawsze para, jednojajowa. Potem, jak się wyhasają przez trzy sezony, zawijają się w kokon, by w następnej porze deszczowej, gdy woda już dobrze nasączy kokon, przepoczwarzyć się i obudzić jako parasol.
Pamięta jego zdziwienie, gdy mu powiedziała, że u niej w ogóle nie pada i po prostu woda jest w rzekach, i nawadnia całą ziemię, i to wystarcza. Nie musi wcale padać. Jest to lepiej zorganizowane. Długo śmiał się z tego: jak to lepiej zorganizowane, że tak od spodu, a nie normalnie woda z góry, która równomiernie nawadnia wszystko.
A deszcz padał równomiernie, zalewając cały papier.
poniedziałek, 23 maja 2011
WYSTAWA ILUSTRACJI KSIAZKOWEJ
czwartek, 19 maja 2011
ART "Kcowto"
W starym, zrujnowanym domu na obrzeżach wielkiego miasta mieszkał kot w rurze, diaboł w studni i stado wampirków w piwnicy oraz kilku innych osobników. Pewnwgo dnia do domu przybyła Der... ale o wszystkim co było potem, dam znać za 2 miesiące ;)
sobota, 7 maja 2011
ART - Dam "Siedem obrazków"
Albert Dam - duński pisarz, jego proza w czytaniu jest niczym spokojne oddychanie człowieka podczas sjesty. "Bioder sięgające trawy..." - przepiękne inwersje. Dam analizuje człowieka wplątanego w sieć społeczną. Czy będzie to pierwotna horda, czy wielkomiejskie zurbanizowane środowisko; za każdym razem człowiek będzie odczuwał swoją wyjątkową samotność, jako istoty obdarzonej lękiem egzystencjalnym, i nieustannie będzie pragnął kontaktu z innymi, takimi jak on.
Mój projekt okładki i kilka ilustracji
1/ Pożądanie - obrazek z czasów wędrówek ludów
2/ Posiadanie - obrazek z czasów świetności Rzymu
3/ Samotność - obrazek statyczny
4/ Wykorzeniony - obrazek współczesny
sobota, 30 kwietnia 2011
Muzeum Figur Woskowych
Jak dla mnie najwazniejsza postać w tym zbiorze. Bliski kontak z mózgiem wykorzystywanym przez właściciela w znacznej części. (Dla niewiedzących Stephen Hawking) Dla chcących wiedzieć więcej: http://www.hawking.org.uk/tate modern galery
Czasami gdy mam wolne zamieniam się w normalsa, londynczyka, który zwiedza muzea i galerie i nie myśli o żadnych ciastkach ;)Organizajca przestrzeni wystawowej jest imponująca. Cóż tu jetsem u siebie.
czwartek, 27 maja 2010
maitena
Na tej stronie wiele przetłumaczonych na polski (tudzież na język zblizony do polskiego, ale od czego giętki umysł ;) pasków/komiksów Maiteny. Nie zetknęłam się z polskimi wydaniami tej Argentynki, czyżby w Polsce kobiety nie potrafiły się śmiać same z siebie?
Ale można pozyskać jej albumy z Niemiec po angielsku i niemiecku.
http://www.argentyna.xt.pl/
Ale można pozyskać jej albumy z Niemiec po angielsku i niemiecku.
http://www.argentyna.xt.pl/
środa, 19 maja 2010
hikari kesho
dobry marketing, ale i dobre fotki:
http://www.hikarikesho.com/
http://thebeautyofkinbaku.com/links.html
http://www.youtube.com/watch?v=-YrzdiMK-5U
http://www.hikarikesho.com/
http://thebeautyofkinbaku.com/links.html
http://www.youtube.com/watch?v=-YrzdiMK-5U
wtorek, 18 maja 2010
wydawca
NIP, czyli not important person - mój wydawca jest złodziejem.
Łamię zasadę swojego blogowania, nie pisać dołowato bez powodu...
Jak rozgrywać pewne relacje zawodowe, by nie musieć pisać zdania jak na początku. [co ja na to poradzę, że dla mnie konstrukcja typu musieć pisać jest po prostu smakowita].
Wszyscy jak jeden mąż narzekają na środwoisko wydawnicze, na Empik to dobrego pół słowa nikt nie powie, ale jak się da to z zaparciem godnym lepszej sprawy puści się gniota jako bestseller, pod egidą E. A przy tym przejdzie się do porządku dziennego nad skandalicznym składem zrobionym przez kumpla, nietkniętym przez korektora tekstem (pewnie też kolega od piwa), okładką mająca się nijak do tekstu (przecież kolega nie będzie sobie głowy zawracał czytaniem). Kwestię ilustracji pominę zupełnie, bo przecież po co komu i do czego ilustracje...
Ale jak tu nie narzekać?
A miało być o Maitenie i Hikari Kesho. next time
Łamię zasadę swojego blogowania, nie pisać dołowato bez powodu...
Jak rozgrywać pewne relacje zawodowe, by nie musieć pisać zdania jak na początku. [co ja na to poradzę, że dla mnie konstrukcja typu musieć pisać jest po prostu smakowita].
Wszyscy jak jeden mąż narzekają na środwoisko wydawnicze, na Empik to dobrego pół słowa nikt nie powie, ale jak się da to z zaparciem godnym lepszej sprawy puści się gniota jako bestseller, pod egidą E. A przy tym przejdzie się do porządku dziennego nad skandalicznym składem zrobionym przez kumpla, nietkniętym przez korektora tekstem (pewnie też kolega od piwa), okładką mająca się nijak do tekstu (przecież kolega nie będzie sobie głowy zawracał czytaniem). Kwestię ilustracji pominę zupełnie, bo przecież po co komu i do czego ilustracje...
Ale jak tu nie narzekać?
A miało być o Maitenie i Hikari Kesho. next time
piątek, 12 lutego 2010
Zakazy!
Marek Krajewski "Zakazy! Przestrzeń publiczna" w: Czas Kultury 2-3, 2003 r.
"Zakaz jest doskonałym przykładem nowoczesnej władzy: władzy ukrytej, abstrakcyjnej, schronionej za pozorną uprzejmością, formalnymi przepisami i racjonalną organizacją, władzy pozbawionej przemocy."
"Przestrzeń publiczna zgodnie z tekstem każdego zakazu nie tylko wieć nie nalezy do nas, ale tez nas w niej nie ma. {jako jednostek zdolnych do oceny ryzyka, dokonujących wyborów i ponoszacych ich konsekwencje}"
ZABRANIA SIE ZEBRANIA NA TERENIE KOSCIOLA - "Władza demonstruje zdolnośc do kontrolowania swojego terytorium, nawet gdy zaprzecza to wartościom, które dają prawo do jej sprawowania"
ZAKAZ UZYTKOWANIA BUDYNEK ZAGROZONY GROZI WALENIEM - "Władza, nawet gdy nie jest w stanie powstrzymać rozpadu tego, co jest jej przedmiotem, nie traci zdolności do manifestowania, iż jest władzą. Nadal zakazuje, mimo że chodzi już tylko o ruiny."
PRZEJSCIE LEWĄ STRONĄ - CHODNIKIEM- "Władza określa nie tylko reguły miejsca, ale również techniki posługiwania się ciałem."
naklejka: ZAKAZ NAKLEJANIA - "Władza, czyniąc to, czego sama zakazuje, definiuje się jako niezaskarżalna."
znak drogowy zakaz wyjazdy, pod nim NIE DOTYCZY KSIEŻY - Posiadanie władzy uprzywilejowuje nawet tych, dla których wszyscy są równi z istoty i z definicji."
napisz na koszu na śmieci ZAKAZ WIĄZANIA PSÓW -"Władza dba o tych, któyz sa przedmiotem kontroli innych, po to tylko, by zademnstrować, iż jest władzą."
ZAKAZ WYPROWADZANIA PSÓW - "Władzy nie interesuje jakość życia jej przedmiotów, ale nienaruszalność terytorium jej sprawowania."
"Zakaz jest doskonałym przykładem nowoczesnej władzy: władzy ukrytej, abstrakcyjnej, schronionej za pozorną uprzejmością, formalnymi przepisami i racjonalną organizacją, władzy pozbawionej przemocy."
"Przestrzeń publiczna zgodnie z tekstem każdego zakazu nie tylko wieć nie nalezy do nas, ale tez nas w niej nie ma. {jako jednostek zdolnych do oceny ryzyka, dokonujących wyborów i ponoszacych ich konsekwencje}"
ZABRANIA SIE ZEBRANIA NA TERENIE KOSCIOLA - "Władza demonstruje zdolnośc do kontrolowania swojego terytorium, nawet gdy zaprzecza to wartościom, które dają prawo do jej sprawowania"
ZAKAZ UZYTKOWANIA BUDYNEK ZAGROZONY GROZI WALENIEM - "Władza, nawet gdy nie jest w stanie powstrzymać rozpadu tego, co jest jej przedmiotem, nie traci zdolności do manifestowania, iż jest władzą. Nadal zakazuje, mimo że chodzi już tylko o ruiny."
PRZEJSCIE LEWĄ STRONĄ - CHODNIKIEM- "Władza określa nie tylko reguły miejsca, ale również techniki posługiwania się ciałem."
naklejka: ZAKAZ NAKLEJANIA - "Władza, czyniąc to, czego sama zakazuje, definiuje się jako niezaskarżalna."
znak drogowy zakaz wyjazdy, pod nim NIE DOTYCZY KSIEŻY - Posiadanie władzy uprzywilejowuje nawet tych, dla których wszyscy są równi z istoty i z definicji."
napisz na koszu na śmieci ZAKAZ WIĄZANIA PSÓW -"Władza dba o tych, któyz sa przedmiotem kontroli innych, po to tylko, by zademnstrować, iż jest władzą."
ZAKAZ WYPROWADZANIA PSÓW - "Władzy nie interesuje jakość życia jej przedmiotów, ale nienaruszalność terytorium jej sprawowania."
Subskrybuj:
Posty (Atom)