Parasol - niekiedy tekst wyprzedza obraz

Szi wyciągnęła długiego, cienkiego papieroska, od którego już miała odciski na wargach, tak, na wargach. Zapaliła, zaciągnęła się płytko i powiedziała:
– Tak, zakochałam się w parasolu
– Przepraszam, że co???
– Tak po prostu, przecież nie chciałam. Wiesz, jest taki egzotyczny z tym swoim wysmukłym stelażem i nienagannie skrojonymi ciemnymi fałdami czaszy.
– A co na to mąż? Dzieci???
– Jakie dzieci! Żadnych dzieci nigdy nie było. To znaczy dziecka nie było. Miało być. Spóźniło się. Czasami czas się spóźnia i dziecko nie przychodzi. Ahh… to co siedzi w szufladzie zamknięte, to nie dziecko. To Syn, ale go nie ma, bo był za wcześnie. Duży był, dlatego trochę wystaje z tej szuflady. Ale go nie ma. Nigdy go nie było. Zajść w ciążę jest trudno, ale jeszcze trudniej jest o tej ciąży zapomnieć. Absolutnie, to wykluczone; dzieci nie ma. A ta Skakanka, którą odbieram z przedszkola, to jest tylko pożyczona poprawność polityczna na chwilę od ex-bratowej.
– No dobrze, ale on, o przepraszam, Syn; przecież czasami na pewno wychodzi z głowy i szpera w piekarniku.
Szi zamyśliła się na moment:
– Taaak. Jak zawsze utylizacja następuje przez całopalenie.
– Ale mąż nic nie powiedział? Nie chciał satysfakcji?
– Nie wiedział, wiesz, trudno powiedzieć komuś nawet tak bliskiemu, że się zakochało w parasolu. Gdyby to była jakaś wygodna sofka, albo chociażby lampka 40W. Ale parasol?!
– Ale teraz już wie, dlatego palisz te cienkie papieroski.
– Wie, ale on jest najważniejszy i pierwszy zawsze. Mąż jest na zawsze, do niego zawsze wraca się, jak do grobu, z którego się wyszło.

Najważniejsze, by wygłaszać poglądy ogólnie akceptowane. Szi dokończyła swoją cafe latte za 2,5 pika i wyszła. Szła w strugach deszczu i myślała o parasolu. Właśnie, bardzo jej go brakowało; osłoniłby ją od tej wszechobecnej wody.
Pamięta ich pierwsze spotkanie; też padało. Na wyspach prawie zawsze pada. Raptem osłoniło ją coś od deszczu. To był on. Potem pili cafe latte w „Starymbrodzie”. Wyjaśniał jej: może jesteśmy trochę inni, ale u nas zawsze jest tak; albo strona wierzchnia, albo podszewka, niczego nie ma pośrodku. Żadnych niedomówień. Przekonywał ją, że mają też porę suchą. Fakt bardzo krótką. Wtedy dokonują generalnych napraw stelaży i suszą po dwa kalosze, bo kalosze przychodzą na świat parami. Nigdy jeden, albo trzy zawsze para, jednojajowa. Potem, jak się wyhasają przez trzy sezony, zawijają się w kokon, by w następnej porze deszczowej, gdy woda już dobrze nasączy kokon, przepoczwarzyć się i obudzić jako parasol.
Pamięta jego zdziwienie, gdy mu powiedziała, że u niej w ogóle nie pada i po prostu woda jest w rzekach, i nawadnia całą ziemię, i to wystarcza. Nie musi wcale padać. Jest to lepiej zorganizowane. Długo śmiał się z tego: jak to lepiej zorganizowane, że tak od spodu, a nie normalnie woda z góry, która równomiernie nawadnia wszystko.
A deszcz padał równomiernie, zalewając cały papier.

Sarah Kane

http://www.iainfisher.com/kane.html

w okńcu coś przyzwoitego o Kane.

maitena

Na tej stronie wiele przetłumaczonych na polski (tudzież na język zblizony do polskiego, ale od czego giętki umysł ;) pasków/komiksów Maiteny. Nie zetknęłam się z polskimi wydaniami tej Argentynki, czyżby w Polsce kobiety nie potrafiły się śmiać same z siebie?
Ale można pozyskać jej albumy z Niemiec po angielsku i niemiecku.
http://www.argentyna.xt.pl/

dzieciństwo

http://www.geekweek.pl/dajace-do-myslenia-plakaty-kampanii-edukacyjnych/51581/
Moja ostatnia obsesja, czyli dzieci-żołnierze. Czy nie jest tak, że powinnismy się czuć sytymi, zadowolonymi, ponieważ jak twierdzi pan B. "wy to macie luksusy" (ciepłą wodę i ogrzewanie gazowe, bez koniecznosci palenia w piecu)? A może próbować wytłumaczyć panu B., że on też powinien się czuć syty i zadowolony, bo mieszka w pięknym, zielonym miejscu i socjal nie daje mu odczuć głodu. Wg Słownika pojęć XXI wieku /Jacques'a Attali/ w ciągu ostatnich 10 lat (dane z 2002) ponad 2 mln dzieci zginęło w konfliktach wojennycha 300 mln jest pozbawionych dzieciństwa. Za 20 lat w takiej sytuacji ma być już 700 mln dzieci. Co proponuje autor? Coś bardzo banalnego; przywilej, który powinien stać się prawem dla każdej ludzkiej istoty do 12 roku życia (dlaczego nie do 14), czyli prawa "do wyżywienia, opieki, ubrania, mieszkania, a także posiadania rodziców, którzy obronią, opowiedzą bajkę, którzy śmieją się i bawią, zapewniają beztroskę, pozwalają na marzenia, dają wolnośc, poczucie bezkarności i wszytko to czynią bezinteresownie." A czy ty dostałeś to wszytko?

Zakazy!

Marek Krajewski "Zakazy! Przestrzeń publiczna" w: Czas Kultury 2-3, 2003 r.
"Zakaz jest doskonałym przykładem nowoczesnej władzy: władzy ukrytej, abstrakcyjnej, schronionej za pozorną uprzejmością, formalnymi przepisami i racjonalną organizacją, władzy pozbawionej przemocy."
"Przestrzeń publiczna zgodnie z tekstem każdego zakazu nie tylko wieć nie nalezy do nas, ale tez nas w niej nie ma. {jako jednostek zdolnych do oceny ryzyka, dokonujących wyborów i ponoszacych ich konsekwencje}"
ZABRANIA SIE ZEBRANIA NA TERENIE KOSCIOLA - "Władza demonstruje zdolnośc do kontrolowania swojego terytorium, nawet gdy zaprzecza to wartościom, które dają prawo do jej sprawowania"
ZAKAZ UZYTKOWANIA BUDYNEK ZAGROZONY GROZI WALENIEM - "Władza, nawet gdy nie jest w stanie powstrzymać rozpadu tego, co jest jej przedmiotem, nie traci zdolności do manifestowania, iż jest władzą. Nadal zakazuje, mimo że chodzi już tylko o ruiny."
PRZEJSCIE LEWĄ STRONĄ - CHODNIKIEM- "Władza określa nie tylko reguły miejsca, ale również techniki posługiwania się ciałem."
naklejka: ZAKAZ NAKLEJANIA - "Władza, czyniąc to, czego sama zakazuje, definiuje się jako niezaskarżalna."
znak drogowy zakaz wyjazdy, pod nim NIE DOTYCZY KSIEŻY - Posiadanie władzy uprzywilejowuje nawet tych, dla których wszyscy są równi z istoty  i z definicji."
napisz na koszu na śmieci ZAKAZ WIĄZANIA PSÓW -"Władza dba o tych, któyz sa przedmiotem kontroli innych, po to tylko, by zademnstrować, iż jest władzą."
ZAKAZ WYPROWADZANIA PSÓW - "Władzy nie interesuje jakość życia jej przedmiotów, ale nienaruszalność terytorium jej sprawowania."